Panagjursko horo | Панагюрско хоро 🇧🇬

Ook deze muziek is door de introductie door Yves Moreau over de hele wereld bekend geworden en veel muzikanten geïnspireerd om Bulgaarse muziek te spelen. Een van de mooiste melodieën voor een Četvorno horo (3+4/16), gespeeld door de accordeonist Ivan Kirev.

Helaas is de opname op de originele plaat nogal slordig op YouTube gezet, waardoor hier en daar een onverwachte knip in de muziek zit.

Pandelaž | Панделаж 🇧🇬

Wat heeft majstor Georgiev mij veel inspiratie gegeven. Ik ben gelukkig dat ik hem in 1994 heb ontmoet en met het samen gespeeld en nog veel later bij toeval live heb horen spelen in het stadsmuseum van Dobrič.

Hier een prachtige Pandelaš (of hier eindigend met een ž) in de stijl waar ik zo van hou.

Perniška râčenica | Пернишка ръченица 🇧🇬

Een vlotte, mooie, opzwepende snelle râčenica gespeeld door de accordeonist Ibro Lolov. Lolov speelt misschien iets meer nummers in zijn typische zigeunerstijl – zie bijvoorbeeld de Bulčenski tanc – echter valt deze meer in de stijl uit Šopluk zoals Trajčo Sinapov dat ook heel goed kan. In volle vaart!

Op YouTube staat ook een versie met minder ruis. En een oudere versie met een interessante vioolsolo.

Potrčano | Потрчано 🇲🇰

Voordat ik accordeon speelde luisterde ik soms naar oude bandopnames die mijn ouders hadden gemaakt van televisie-uitzendingen. Een van de uitzendingen die ze hadden opgenomen was waarschijnlijk een uitvoering van de choreografie Dračevka van het ensemble Tanec uit Skopje. Op die band trok een (toen onwezenlijk) snelle melodie mij aan. Later leerde ik de naam kennen: Potrčano.

Typische stijl waarin elke strofe op de manier eindigt met stops in melodie en begeleiding.

De CD ‘Anthology of Folklore Music – Vol 2 – Bulgaria and Macedonia’ is helaas niet te vinden op een streaming dienst en de uitgeverij is niet meer. Mocht ik met het plaatsen van deze opname een copyright schenden dan hoor ik dat graag en verwijder ik eventueel de opname.

Mâdro | Мъдро 🇧🇬

Een râčenica uit de stad Kotel, op de melodie van het liedje Dodi si, Panjo pašata. Hieronder de uitvoering en tekst van Ivan Kremov:

Доди си, Паньо пашата

Доди си, мамо, доди си,
доди си, мамо, доди си, 
доди си, Паньо пашата.
Паньо пашата, агата,

Добруджанския кихая,
добруджанския кихая, 
жерунянския чорбажи,
жерунянския чорбажи.

Чи убу, Паньо пашата,
чи убу, Паньо пашата, 
чичовити си потури,
майчинити си калцуни.

Чи тръгна мума да дири,
чи тръгна мума да дири 
от Канинкови в Билизнъ,
чак до Рашови в Горни край.
Dodi si. Panjo pašata

Dodi si, mamo, dodi si,
dodi si, mamo, dodi si,
dodi si, Panjo pašata,
Panjo pašata, agata.

Dobrudžanskija kihaja,
dobrudžanskija kihaja,
žerunjanskija čorbaži,
žerunjanskija čorbaži.

Či ubu, Panjo pašata,
či ubu, Panjo pašata,
čičovite si poturi,
majčiniti si kalcuni.

Či trâgna muma da diri,
či trâgna muma da diri,
ot Kaninkovi v Biliznâ,
čak do Rašovi v Gorni kraj.

In de stad Kotel werd geleefd van de textielindustrie. De herders, met de honderdduizenden schapen die wol produceerden voor deze industrie, verplaatsten zich elke winter naar Dobrudža. Als de mannen terugkwamen in het voorjaar werd tijdens de feesten deze dans uitgevoerd door de achtergebleven vrouwen, uitdagend langzaam in hun zware wollen dracht.

Dit is dus een heel, heel langzame râčenica! Misschien wel de aller-langzaamste. Alleen enkele uitvoeringen van de râčenik moeten nog langzamer worden gespeeld, maar dat is geen râčenica.

Eind jaren negentig heb ik deze muziek leren kennen toen ik een danscursus begeleidde van Jaap Leegwater. Later heb ik hem samen met Jeroen Smoorenburg, Rob Kerkhoven en Rein de Graaff ingespeeld voor de CD ‘At the Bulgarian dance tavern’.

Ondertussen zijn op YouTube uitvoeringen van choreografieën verschenen die een tweetal extra melodieën bevatten, die ik erg waardevol vind voor het karakter van deze muziek. De mooiste vind ik die van de Staatsschool voor Choreografie uit Sofia, de oude naam voor de НУТИ – Национално училище за танцово изкуство (de Nationale School voor Danskunsten), die in 1989 is uitgevoerd:

Na prât | На прът 🇧🇬

Een opzwepende râčenica uit Noord-Bulgarije uit het programma van Jaap Leegwater. De dans is niet zo typisch voor een râčenica, met twee rijen tegeover elkaar. Dit is ook waar de dans zijn naam aan ontleent – Na prât betekent zoiets als ‘op de staaf’. Ja, prât dus, niet pârt, maar dat kan natuurlijk slang zijn. 😉

Jaap heeft deze dans geleerd van Djado Boris die als enige van de dans/muziekgroep uit het dorpje Gradište tussen de steden Veliko Târnovo en Loveč het materiaal nog kon overbrengen, spelend op zijn viool en dansend tegelijk. Jaap heeft dat op film gezet en laten zien aan muzikanten uit Ruse die uiteindelijk als orkest Čanove het voor hem hebben uitgevoerd. Die uitvoering is uiteindelijk de basis geweest van de populariteit die deze muziek en deze dans heeft gekregen. 🥂

Orkest Čanove, Ruse, 1979, tijdens de opname van Na prât. Op de voorgrond Jaap die geconcentreerd de techniek bestuurt.
Met dank aan Jaap Leegwater voor het mogen plaatsen van deze opname die hij gemaakt heeft van orkest Čanove.